Schuldgevoel als moeder

Dat knagende gevoel in je onderbuik

Moeders ervaren soms (of vaak) een schuldgevoel. Dat knagende gevoel ergens in je onderbuik wanneer je jouw kindje “achterlaat.”

Schuldgevoel kan naar buiten gericht zijn of naar binnen. Een naar buiten gericht schuldgevoel is angst voor wat anderen zeggen. “Ze zullen me vast een slechte moeder vinden als ik een nacht alleen in een hotel ga overnachten.”

Schuldgevoel is van jou, niet van je kind

Een naar binnen gericht schuldgevoel zit in jezelf. Jij “hoort” bij je kindje(s) en niemand kan het beter dan jou. Je bent egoïstisch als je voor jezelf kiest en kan gewoonweg niet weg.

In beide gevallen geldt het volgende, dit schuldgevoel is van jou. Altijd. Dat is niet van je kind. Echter voelt je kind het wel (energetische communicatie).

De eerste keer dat ik alleen op reis ging voor 5 dagen naar IJsland kwam daar toch een oer-overtuiging naar boven. “Wat zullen ZE wel niet van mij denken?” Buikpijn, paniek en tranen in het vliegtuig.

Ik ben een betere moeder

Maar juist door het te doen leerde ik de meest belangrijkste les in mijn moederschap, ik word er juist een betere moeder van. Iemand die meer in verbinding met zichzelf staat, staat meer in verbinding met anderen (dus ook je kinderen).

Nu hoef je niet direct een vliegticket te boeken, maar kun je ook beginnen met een wandeling. Of een middag op een terras met een fijn boek.

Weet je? Elke keer dat jij voor jezelf kiest, zonder schuldgevoel, leer je jouw kind dit ook te doen. Hoe kun je jouw kind leren een boterham te vragen als jij genoegen neemt met kruimels?

Herken jij dat schuldgevoel bij jezelf?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *