- …vrij zou zijn in je eigen lichaam? Niet voortdurend bezig met je buik, je benen of hoe je overkomt, maar gewoon bewegen, zitten, dansen en leven zonder jezelf steeds van buitenaf te bekijken.
…rust in je hoofd zou hebben? Niet ieder gesprek eindeloos analyseren, niet overal tien scenario’s voor bedenken en niet continu die stem horen die vindt dat het beter, anders of slimmer had gemoeten.
…zonder schuldgevoel je grenzen zou aangeven? Nee zeggen zonder daarna drie kwartier te piekeren of je niet te hard, onaardig of egoïstisch bent geweest.
…op een feestje helemaal jezelf zou durven zijn? Luid lachen, veel praten, dansen, grappen maken, een uitgesproken mening hebben. Zonder op weg naar huis te denken: oh god, was ik weer te veel?
…niet langer kleiner zou worden om anderen comfortabel te houden? Niet zachter praten, minder aanwezig zijn of jezelf aanpassen omdat iemand anders iets van jouw energie vindt.
…door de stad zou lopen met je hoofd omhoog? Zonder iedere winkelruit te gebruiken om je buik te controleren of jezelf onmiddellijk te vergelijken met iedere mooie vrouw die voorbijloopt.
…liefdevol naar jezelf in de spiegel zou kunnen kijken? Niet direct zoeken naar wat er anders moet, maar oprecht kunnen denken: hé vrouw, je bent eigenlijk hartstikke leuk.
…je zou aankleden voor jezelf? Omdat je zin hebt in die jurk, die knalrode lippenstift of die enorme oorbellen. Niet omdat iets je dunner, jonger of acceptabeler laat lijken.
…weer zin zou krijgen om met jezelf bezig te zijn? Je haar doen, kleding uitzoeken, jezelf verzorgen en ontdekken welke versie van jou vandaag naar buiten wil.
…jezelf niet meer voortdurend zou vergelijken? Niet met vrouwen op Instagram, je vriendinnen of de versie van jezelf van vijftien jaar geleden.
…gewoon zou zeggen wat je denkt? Zonder tijdens het praten alvast te bedenken hoe je je woorden zo kunt formuleren dat werkelijk niemand er last van heeft.
…niet meer automatisch iedereen tevreden probeerde te houden? Niet altijd degene zijn die inschikt, oplost, regelt, begrijpt en de sfeer bewaakt.
…op jezelf zou vertrouwen? Een keuze maken en niet vervolgens vijf vriendinnen appen met: “Maar wat zou jij doen?”
…intens van iemand zou kunnen houden zonder jezelf daarin kwijt te raken? Liefhebben én jezelf blijven. Dichtbij zijn zonder jezelf steeds verder naar de achtergrond te schuiven.
…vrij zou zijn in seks en intimiteit? Durven verlangen. Durven aangeven wat je lekker vindt. Initiatief nemen. Nee zeggen. Genieten zonder ondertussen na te denken over hoe je lichaam eruitziet.
…niet langer genoegen zou nemen met kruimels? Niet in liefde. Niet in vriendschap. Niet op je werk. En al helemaal niet omdat je bang bent dat er anders niets voor terugkomt.
…afwijzing niet meer automatisch zou vertalen naar: er is iets mis met mij? Iemand mag jou niet kiezen. Dat maakt jou niet minder waardevol.
…alle versies van jezelf ruimte zou geven? De lieve, boze, sensuele, ambitieuze, kwetsbare, rustige, eigenwijze en soms behoorlijk ongezellige versie. Ze horen er allemaal bij.
…niet meer zou wachten met leven? Niet tot je tien kilo bent afgevallen. Niet tot de kinderen groter zijn. Niet tot je relatie anders is. Niet tot je eindelijk genoeg zelfvertrouwen hebt.
…weer nieuwsgierig zou worden naar jezelf? Naar waar je zin in hebt. Wat je mooi vindt. Wat je nog wilt proberen. Wie je bent geworden — en wie je misschien nog wilt worden.
…vaker zou kiezen vanuit verlangen dan vanuit angst? Minder wat als het misgaat? en vaker: maar stel nou eens dat het fantastisch wordt?
…alleen zou kunnen zijn zonder dat er iets ontbreekt? Een tafel voor één boeken, alleen naar het strand gaan of thuis op de bank liggen en denken: heerlijk, alleen ik.
…oprecht trots zou zijn op de vrouw die je bent geworden? Niet ondanks alles wat je hebt meegemaakt, maar mét alles wat bij jouw verhaal hoort.
…eindelijk gewoon ruimte zou innemen? Met je lichaam. Je stem. Je mening. Je grenzen. Je verlangens. Je humor. Je seksualiteit. Je aanwezigheid.
Hoe zou het voelen als je niet langer bezig was met minder worden… maar jezelf eindelijk toestemming gaf om méér jezelf te zijn?
Na meer dan 15 jaar ervaring als vrouwencoach en honderden gesprekken met vrouwen weet ik één ding: de vrouw die je wilt zijn, zit er meestal allang. Alleen zijn er onderweg nogal wat meningen, verwachtingen, patronen en overtuigingen overheen gekomen. Samen gaan we die aankijken en afpellen. En nee, dat betekent niet dat ik alleen maar tegenover je zit, begripvol knik en vertel hoe fantastisch je bent. Ik luister. Ik voel. Ik vraag door. Ik spiegel. En ik zeg je wat ik zie, ook als dat even schuurt.
Mijn coaching is daarom niet voor iedereen. Wel voor vrouwen die bereid zijn écht naar zichzelf te kijken, hun eigen aandeel onder ogen te zien en te stoppen met wachten tot iemand anders hun leven verandert. Want vrijer worden begint niet bij iemand anders. Het begint bij jou.
Als vrouwencoach en ervaringsdeskundige op het gebied van huiselijk geweld zet ik me al jaren in om meer bewustwording rondom dit onderwerp te creëren. Mijn verhaal en inzet kregen daarbij aandacht in diverse grote media. Ik werkte mee aan twee landelijke docu’s en schreef twee boeken over dit onderwerp bij gerenommeerde uitgeverijen.
